Bazen

Güzel bir başlangıç... Çok önemli değil mi sizce de? Hani şu sıralar benim de çok sık duymaya maruz kaldığım "nasıl başlarsan öyle gider" mantığından yola çıkarsak eğer. Ama bir yandan hayatımızda ki güzellikleri düşünelim. Hepsi güzel başlangıçlarla, güzel anlarla kanca atmadı mı hayatımıza? Her şey başta güzel değil midir zaten? Her şey daha tazeyken, yeniyken en güzel tadı bırakmaz mı damağımızda?

Daha küçücük bir çocukken hep büyümek isterdim. Olgunlaşmak, yetişkin olmak isterdim. Ama büyümenin nasıl bir şey olduğunu bilmezdim. Sadece isterdim işte. Büyümenin ne olduğundan haberim bile yoktu aslında. Çok güzel bir şey gibi görünürdü gözüme.

Şimdi ise şüpheliyim. Büyümek güzel bir şey mi cidden? Bilmiyorum aslen. Güzel tarafları yok diyemem. Ama büyüdükçe içimizdeki iki karşıt kutup da büyüyor. Bu iki kutup mutluluk ile mutsuzluk, başarı ile başarısızlık, iyilik ile kötülük gibi şeylerdir ve dengesini tutmak hayli zordur bence. Bununla birlikte çelişkiler de gittikçe daha çok yer etmeye başlıyor benliğimizde. Artan sorumluluklar, derinleşen duygular ve daha birçok şey de bunların üstüne tuz biber oluyor. Hele bir de hayal kırıklığı ile tanışmak büyük bir dönüm noktası oluyor hayatımızda.

Hepimizin hayatında vardır hayal kırıklıkları. O anlarda hayat ile ilgili çok önemli bir şey öğreniyoruz aslında: İstediğimiz her şey gerçekleşmez. Kimisi hezimetinin altında ezilir büzülür, kimisi ona karşı gelmeye çalışır, çırpınır. Kişiliğini derinden etkileyen bu durumdan dolayı bir şekilde de büyümeye başlar insan. O güzel başlangıç yaptığı hayatının hep aynı doğrultuda gitmeyeceğini anlar çünkü. Kimisi istedikleri için savaşmayı seçer, kimisi pes eder hayal kırıklığına yenilip.

Fark ettim ki ben o pes eden insanlardan olmuşum hayatım boyunca. İstediğim şeyler için gerekli çabayı sarfetmemişim. Belki de birçok güzel şeyi kaçırdım bu yüzden. Belki bu huyum yüzünden hayatımın aşkını ya da çok başarılı bir hayatı kaçırdım. Ama sağlık olsun, pişman değilim. Geç de olsa gururun çok da güzel bir şey olmadığını fark ettim. İnsan istediği için her şeyi yapabilmeli. Tabi ki bir başkasının zararına neden olacak durumlardan kaçınarak. Artık yapmam gerekenin bu olduğunu düşünüyorum.

Bazen güneş açıyor hayatımda, bazen yağmur yağıyor. Daha kar yağmasına çok var ama hiç de belli olmaz. Bu sıra havalar güneşli gibi. Yağmur görünmüyor hayatımda bir süredir. Ama ileride bir yerde kara bulutlar hala gözüküyor. Umarım gelmezler bu tarafa.

Zekircan'a Giriş

Kahramanımızın adı zekircan. Evet. Zekircan. Zekircan hayatı boyunca yaşıtlarından, bırakın yaşıtlarını çevresindeki bütün insanlardan farklı olmuştu. İçine kapanık bir çocuktu Zekircan. Her gün odasına çekilir hayallere dalardı. O, hayallerini gerçekleştirip mutlu olanlardan değil, hayallerini gerçekleşmiş varsayıp mutlu olan, hayal dünyasında kaybolmuş saf bir çocuktu. Zaman geçtikçe hayal dünyası onu iyice ele geçirmeye başladı. Çünkü gerçek hayatta ulaşamadığı her şey ordaydı, hayal dünyasındaydı.

Söylemesi ayıp biraz da gerizekalı gibiydi bu Zekircan. Ailesi ve öğretmenleri bu durumdan dolayı çok üzgünlerdi. Derselere ilgisiz olmasının yanı sıra sınavları da çok kötüydü Zekircan'ın. Öğretmenlerinin bütün iyi niyetli puanlamalarına karşın aldığı en yüksek puan 13'tü. Fakat ironik bir şekilde müthiş bir kitap kurduydu bu Zekircan. Hayal dünyasından çıktığı vakitlerde, yine başka bir hayal dünyasına, kitaplarına sarılırdı. Daha 13 yaşında nerdeyse bütün dünya klasiklerini bitirmiş, evindeki ansiklopedileri teker teker okumuştu.

Boylu poslu yakışıklı da bir çocuktu Zekircan. Ama ne hemcinsleriyle kuduruk faaliyetlerde bulunmak çekici gelirdi ona ne de kızlarla fingirdemek. Onun bu gizemli tavırları ve kendini toplumdan soyutlaması elbette ki kızların ilgisini çekmişti. Ama diğer yandan erkekler kıl olurlardı Zekircan'a. Sebepsiz yere ona sataşır, hassas duygularıyla oynarlardı. Futbol oynarlerken onu zorla kaleye koyup üstüne sert şut çekerlerdi. Zekircan hiçbir şey demezdi bu olanlara. Mizacında yoktu şiddet. O sevgiden, aşktan, dostluktan yanaydı.

Zekircan ne kadar umursamasa da ailesi onun en azından lise mezunu olabilmesi için okula para yedire yedire bir hal olmuşlardı. Eğitimci değil tüccardı bu okulun yöneticileri. Her sene daha çok para istiyorlardı Zekircan'ı sınıftan geçirmek için. Ailesi de ne yapsın veriyordu paracıkları.

Sancılı ve zor geçen eğitim hayatını nihayet bitirmişti Zekircan. Ailesi ne kadar üniversite okumasını istediyse de bunun imkansız bir şey olduğunu bildikleri için vaz geçmişlerdi bu fikirden. Zekircan'ı evlerinin yakınındaki bir büfeye eleman olarak yerleştirmişlerdi. En azından para kazanır ufaktan bir mesleği olurdu. İşte Zekircan'ın hayatını değiştirecek olaylar silsilesinin temelleri o gün atılmıştı...

Başlarda monoton olan iş hayatı bir süre sonra işe alınan bir kızla bambaşka bir hal almıştı. Kızın adı Nevbahar'dı. Nevbahar resmen doğanın bir harikasıydı. Boyuyla posuyla, alımıyla çalımıyla hareket eden bir dişilik timsaliydi. Zekircan'ın aklını başından almıştı bu kız. Sabahtan yatana kadar bu kızı düşünüyordu. Ama bir türlü ona açılamıyordu. Hayatı boyunca insanlar doğru düzgün muhabbet etmediği için de çekiniyordu bu kızla konuşmaktan. Kız da boş değildi ona. Ama Zekircan'ın garip tavırları, herhangi bir girişiminin ters tepebileceği düşüncesini yaratıyordu onda.

İşe başlayalı bir ay filan olmuştu. Zekircan işine adapte olmuştu. Ama bu nevbahar meselesi gittikçe içinde büyüyen bir hastalık haline gelmişti. Hele iş yerine gelip Nevbahar'a asılan erkekleri gördükçe küplere biniyordu. Bu durum karşısında kızı elinden kaçırmamak için bütün cesaretini toparlayıp kızla tanışmaya karar verdi. Evet. Daha ismini bilmediği bir kıza aşık olmuştu Zekircan. Ne kadar da garip şu hayat değil mi?

Zekircan'ın amansız, heyecan dolu, uçarı ve çılgın, serkeş ve bir o kadar da garip hayat hikayesinin bir kısmını okudunuz. Zekircan Nevbahar'a açıldı mı? Açıldıysa ne oldu? Zekircan'ın asıl iç hayatında ne fırtınalar kopuyor? Ve bunun gibi birçok sorunun cevabını merak ediyorsanız, biraz daha beklemek zorundasınız. Bunu zaman gösterecek.

Ama şunu unutmayın. Zekircan sadece bir birey değil, topluma ayna tutan bir fenomendir. Zekircan'ın ilerleyen zamandaki maceralarında buluşmak üzere. Saygılar...