Bırakmak Her Şeyi

Her şeyi bırakmak gerek. Saçma sapan hayatları yaşıyoruz hepimiz. Şu uğruna uğraştığımız, bir yerlerimizi yırttığımız şeylere bir baksanıza. Bizi oyalamaktan öteye gitmiyor çoğu. Sizi bilmem ama ben epey keyifsizim bu durumdan. Bir şey yapmak gerek ama onu ben de kestiremiyorum. Yok yok en iyisi bırakmak her şeyi. Koca bir "s..tir" çekip hiç görmediğimiz, varlığından bihaber olduğumuz yerlere yolculuğa çıkalım. Yanımıza çantamızı cüzdanımızı bile almayalım. Hatta abartıp ceketimizi bile bırakalım evde. İşe öncelikle sokaktan giyecek bir şey bulmakla başlarız. Her yeri yamalı, yırtık pırtık olsun. Giydiğimizde kendimizi çöplüğün içinde hissedelim. Belki iyi gelir.

Sonra dolaşalım birlikte. Her zaman aşındırdığımız caddeleri bırakıp kimsenin bilmediği sokaklara, kuytulara girelim. Bir çıkmaz sokakta geçirelim hatta geceyi. Oturalım evsizlerle, ayyaşlarla konuşalım. Belki bir şeyler öğreniriz onlardan. Sonuçta herkesin bir hikayesi vardır değil mi? Bir gece ısınmak için buldugumuz ne varsa eski bir tenekenin içinde onları yakıp etrafında toplanalım. Isınmanın iki düğmeyle oynamak kadar kolay olmadığı vaziyetlerde bulalım kendimizi. Daha kendimizi bile anlayamamışken başkalarını anlamaya çalışalım. Bakalım ne oluyor o zaman. Kıçımızı korumanın derdine düştüğümüzde o saçma salak hedeflerimiz kalıyor mu ortada bakalım. Ya da açlıktan kıvranırken sevgilimizin attığı tribi düşünüyor oluyor muyuz. Ya da siz hanımlar güzel görünmek o kadar umrunuzda oluyor mu. Ya da şu kıytırık sınavlardan yüksek yüksek puanlar almak bir tarafımızda oluyor mu.

Sonra sabah o boş midelerimizle lanet bir güne gözlerimizi açalım. Susuzluktan dilimiz damağımız kurusun. Yaşadığımızı hissedelim biraz. Biraz acı çekelim. Kendimizi terk edilmiş, unutulmuş hissedelim ve kendimizle baş başa kalalım. Biraz çabalayalım be abi. her şeyin gümüş tepsilerde önümüze sunulmasını beklemeyelim. Kağıt çöpü toplayalım mesela o gün. Tüm gün çöp karıştıralım. Belki yiyeycek içecek bir şeyler de buluruz. Kimilerinin müsrifçe, hoyratça kullandığı; bir tarafa fırlattığı şeyler bizi bulur belki.

Sonra akşam olsun. Dileniriz biraz da. Belki iki üç iyi niyetli insan bize para verir. O parayla hayatımızda içtiğimiz en güzel çorbayı 13. sınıf bir esnaf lokantasında içeriz. Belki o çorba yıllardır elini yıkamayan bir aşçı tarafından dünyanın en pis tenceresinde kaynatılmış olur. Ama olsun, o an bogazımızdan sıcak bir şeyler geçmiş olur. İşte o andan itibaren bir şeyler kırılmaya başlar zihnimizde. Gözlüklerimiz düşer, daha iyi görmeye başlarız. Zorlasak filozof bile oluruz. İlla kitap mı okumak gerekiyor yani.

Karnımızı öyle ya da böyle bir şeylerle doldurduk. Paramız kalırsa alalım bir şarap. Yanına da en ucuz sigarayla bir paket kibrit. Hatta kibrite boşuna para harcamamak için sokaktan geçen birinden isteriz ateşi. Diğer sigaraları ilk sigaramızın kıvılcımıyla yakarız. Devir tasarruf devri. Oturalım bir kuytuda, dertleşelim. Acemi tespitler yapalım hayatla ilgili. Kendimizi zeki filan sanarız belki, egomuz tatmin olur. Kurtulalım sahte yüzlerden, haysiyetsizlerden, riyakarlardan. Seni seviyorum ama başkasına veriyorum felsefesiyle yaşayan insanlardan. Ya da elinde hiçbir şey olmadığı halde her şeye sahipmiş gibi davranan zavallılardan. Kurtulalım hepsinden be. Biraz özgür olalım, sorumsuz olalım. Kurtulalım şu sorumluluklardan, görevlerden. Siz de çok sıkılmadınız mı? Siz de sıkılmadınız mı sizi her yanınızdan kavramış o ellerden? Hepsinin ellerine vuralım teker teker. Çeksinler o pis, aşağılık ellerini üzerimizden. Yeter diye bağıralım. Arabadaki behlül sendromu yaşayalım hatta. Boşaltalım içimizdeki nefreti, zehri. Bir özgür olalım be abi.

Kafamız güzel olsun. Dönsün dünya etrafımızda. Her an düşecek gibi olalım. Nasıl olsa tüm o ellerden kurtulduk. Kuyunun dibini görme tehlikesini hissedelim biraz. Ölüm korkusu neymiş onu da yaşayalım. Ne varsa tatmadığımız, o gece yaşayalım. Birbirimize sarılıp ağlayalım hatta. Ne varsa içimizde kalmış, atalım gitsin. Sonra o yitmek üzere olan ateşin karşısında uyuyakalalım.

Yine sabah olsun. Yine o ağzımızda iğrenç tatla bir başka lanet güne uyanalım. Ama bu sefer kalkıp evimize gidelim hepimiz. Gidip bir duş alalım, kahvaltı yapalım. Isınmak için sadece iki düğmeyle oynayalım. Ve oturup kendimizden utanalım. Böyle tutsak ve saçma hayatlar yaşadığımız için. Üzüldüğümüz şeylere gülelim, dalga geçelim kendimizle. Özgürlüğün tadını almış insanlar olarak yine koca bir "s..tir" çekip devam edelim o rutin hayatımıza. Belki arada yine bir kaçamak yaparız ne dersiniz?